Makkelijker gezegd dan gedaan als je niet eens weet wat nou fruit en wat groente is.

Waar het in elk geval om draait: welk deel van de plant eet je. Gaat het om de vrucht dan is het fruit. Bijvoorbeeld een framboos. Als het gaat om de wortel, stengel, knol of het blad van een plant –vaak ook prima eetbaar– dan spreken we van groente. Denk aan een spinazie, winterpeen of rode bieten.

Het woordenboek Van Dale definieert groente als: planten die de mens als voedsel dienen. Voor fruit staat er: eetbare vruchten. Taalkundig bekeken is dus alle fruit ook groente maar is niet alle groente ook fruit.

Auke Heins van het GroentenFruitBureau: "Plantkundig gezien is fruit alles wat aan houtig gewas groeit, zoals appels en bessen. Groenten zijn dat per definitie niet. Vruchtgroenten zoals tomaat, paprika en zelfs meloen groeien niet aan houtig gewas en zijn dus groenten."

Er zijn ook zogenaamde schijnvruchten. Een plant lijkt een vrucht te vormen maar na plantkundige bestudering blijkt het geen vrucht te zijn. Er doen dan ook andere delen dan alleen het zaadje mee aan de vruchtvorming, bijvoorbeeld de bloembodem of de kelkblaadjes. Er zijn aardig wat schijnvruchten. Bijvoorbeeld de aardbei, de ananas, de rozenbottel en de eikel.

De meeste soorten groenten en fruit liggen het hele jaar door gewoon in de supermarkt. Dit komt doordat veel producten geïmporteerd worden. Mandarijnen bijvoorbeeld worden niet voor massaconsumptie gekweekt in Nederland. De oorspronkelijk Chinese vrucht komt nu vaak uit Marokko of Spanje.

Behalve import is ook de glastuinbouw erg belangrijk. Paprika’s, komkommers en tomaten komen vaak uit kassen in het westen van Nederland. De temperatuur is daar dag en nacht hoog en de lucht is vochtig; dat zorgt ervoor dat (sub)tropische planten goed kunnen groeien.

Er zijn ook groenten die je beter niet rauw kunt eten. Bijvoorbeeld sperziebonen. In rauwe bonen en peulvruchten komt van nature een giftige stof voor. Door het koken van de groenten wordt de werking daarvan uitgeschakeld.

Bron: Yord